W tym roku przypada 105. rocznica śmierci Czcigodnego Sługi Bożego Ojca Wenantego Katarzyńca. Z tej okazji do jego grobu w Kalwarii Pacławskiej k. Przemyśla przybędą przedstawiciele jego rodzinnej parafii z Kamionki-Buzkiej (Strumiłłowej) na Ukrainie. Będą uczestniczyć w modlitwach o jego beatyfikację (18-19 kwietnia) i dadzą specjalny koncert dla jego czcicieli.
Wierni w tych dniach wysłuchają ponadto konferencji, które wygłoszą: o. dr Piotr Bielenin OFMConv, dyrektor Instytutu Studiów Franciszkańskich w Krakowie i o. dr Piotr Kłys OFMConv, Mistrz Nowicjatu Franciszkanów w Smardzewicach.
Mszy św. w sobotę będzie przewodniczył ks. Sergiej Riznyk, proboszcz parafii i kustosz sanktuarium w Kamionce-Buzkiej (Strumiłłowej), a w niedzielę – o. Mariusz Kozioł OFMConv, prowincjał z Krakowa.
Program uroczystości
Sobota (18 kwietnia):
9:30 – Modlitwa przy grobie o. Wenanatego
10:00 – Konferencja I – głosi o. dr Piotr Bielenin OFMConv, dyrektor ISF Kraków
12:00 – Msza święta – przewodniczy ks. Sergiej Riznyk, proboszcz parafii Wniebowzięcia NMP, kustosz sanktuarium Konającego Jezusa Miłosiernego w Kamionce-Buzkiej (Strumiłłowej)
– Konferencja – o. dr Piotr Kłys OFMConv – Mistrz Nowicjatu w Smardzewicach
13:00 – obiad
15:00 – Koronka do Bożego Miłosierdzia
20:30 – Różaniec przy grobie o. Wenantego
Niedziela (19 kwietnia):
7:00 – Godzinki ku czci Matki Bożej
8:30 – śniadanie
11:00 – Msza święta – przewodniczy prowincjał o. Mariusz Kozioł OFMConv z Krakowa, po Eucharystii koncert Parafialnej Scholi z Kamionki-Buzkiej (Strumiłłowej), Ukraina
13:00 – obiad
Kim był o. Wenanty Katarzyniec
O. Wenanty Katarzyniec urodził się 7 października 1889 r. we wsi Obydów (ok. 50 km od Lwowa).
W 1908 r. wstępuje do zakonu franciszkanów. Po rocznym nowicjacie we Lwowie składa pierwsze śluby zakonne i wyjeżdża do Krakowa na studia filozoficzno-teologiczne. Trzy lata później składa śluby wieczyste. W roku 1914 otrzymuje święcenia kapłańskie.
Przez rok pracuje jako wikariusz parafii w Czyszkach. W 1915 r. na polecenie prowincjała udaje się do Lwowa, aby pełnić obowiązki mistrza nowicjatu i ojca duchownego braci zakonnych. Od 1916 r. wykłada filozofię i grekę klerykom franciszkańskim. W tym czasie jest również cenionym kaznodzieją i spowiednikiem.
W latach 1918–1920 przez Europę przetacza się pandemia grypy hiszpanki, która również dotyka o. Wenantego. Po dwukrotnym przebyciu choroby zakonnik coraz bardziej podupada na zdrowiu. Lekarz ponadto stwierdza u niego gruźlicę.
W 1920 r. wyższy przełożony kieruje o. Wenantego na odpoczynek i rekonwalescencję do Hanaczowa, a następnie do Kalwarii Pacławskiej. 31 marca 1921 r. franciszkanin umiera.
O. Maksymilian Maria Kolbe o swoim przyjacielu mówi, że „nie silił się na czyny nadzwyczajne, ale zwyczajne nadzwyczajnie wykonywał”. I postuluje, aby wszcząć jego proces beatyfikacyjny.
W 1950 r. w kurii biskupiej w Przemyślu rozpoczyna się proces informacyjny o. Wenantego oraz ekshumacja jego doczesnych szczątków, które zostają złożone w kamiennym grobie w krużganku przy kościele w Kalwarii Pacławskiej.
W 2016 r. Papież Franciszek wydaje zgodę na publikację dekretu o heroiczności cnót o. Wenantego. Odtąd przysługuje mu tytuł Czcigodnego Sługi Bożego.
W 2018 r. następuje rekognicja, czyli ponowne rozpoznanie doczesnych szczątków o. Wenantego i przeniesienie ich do wnętrza świątyni.
