Czy można iść za Jezusem i jednocześnie mieć wątpliwości? Co oznacza Wniebowstąpienie Pańskie dla współczesnego człowieka? W najnowszym odcinku serii „słowotwórczy” pochylamy się nad niedzielną Ewangelią, gdzie odkrywamy, że wiara nie polega na byciu idealnym. Jej fundamentem jest relacja z Bogiem, który pozostaje blisko człowieka – także wtedy, gdy ten zmaga się z pytaniami oraz niepewnością.
Nowy odcinek serii to dobra okazja, by przed uroczystością Zesłania Ducha Świętego zatrzymać się nad tym, co Bóg chce powiedzieć właśnie teraz. Jeśli szukacie przestrzeni do refleksji nad niedzielną Ewangelią i chcecie spojrzeć na Słowo Boże w prosty, ale głęboki sposób, warto sięgnąć po tę rozmowę.
„Niektórzy jednak wątpili”
Punktem wyjścia do naszej rozmowy jest tym razem fragment Ewangelii św. Mateusza, opisujący Wniebowstąpienie Jezusa. Naszą uwagę w sposób szczególny przykuwa krótkie wyrażenie: „niektórzy jednak wątpili”. To właśnie ono może być inspiracją do głębszej refleksji nad ludzką wiarą.
Jednym z istotniejszych aspektów, jaki dostrzegamy w tym fragmencie, jest to, iż uczniowie byli blisko Chrystusa – widzieli Jego działanie, słuchali nauczania, a mimo to nadal nosili w sobie pytania i niepewność. Ewangelia pokazuje jednak coś jeszcze – Jezus nie odrzuca tych, którzy wątpią. Przeciwnie, zbliża się do nich. Co więcej, to właśnie im powierza misję głoszenia Dobrej Nowiny.
To ważna perspektywa dla każdego, kto czasem czuje się słaby w wierze albo ma poczucie, że nie jest „wystarczająco dobry” dla Boga. Takie spojrzenie daje nadzieję temu, kto przeżywa trudności w życiu duchowym lub szuka odpowiedzi na istotne pytania.
Między ziemią a niebem
W najnowszym odcinku „słowotwórczego” zastanawiamy się również nad równowagą pomiędzy codzienną rzeczywistością a wymiarem duchowym. Z jednej strony nie możemy zatrzymać się wyłącznie na sprawach świata. Z drugiej – chrześcijaństwo nie polega na „uciekaniu od życia” oraz ciągłym wpatrywaniu się w niebo. Chrystus pokazuje drogę, jaka prowadzi przez codzienność, relacje, decyzje i konkretne wybory.
Czytania liturgiczne pokazują, iż człowiek wierzący jest zaproszony do życia „tu i teraz”, ale równocześnie z sercem skierowanym ku Bogu. Wniebowstąpienie Jezusa nie oznacza bowiem Jego odejścia oraz pozostawienia człowieka samego. Wręcz przeciwnie – to zapowiedź jeszcze większej obecności Boga przez dar Ducha Świętego.
Duch Święty działa także dziś
W naszym komentarzu do niedzielnej Ewangelii zastanawiamy się także nad tym, kim jest Duch Święty i jak działa w życiu człowieka. Odnosimy się tutaj do końcowych słów Ewangelii św. Mateusza: „A oto Ja jestem z wami przez wszystkie dni, aż do skończenia świata”. Przypominają nam one, że Bóg pozostaje wierny oraz obecny – niezależnie od naszych emocji, pytań czy ograniczeń.
Na podstawie własnych doświadczeń możemy mieć przekonanie o Bożej czułości, bliskości i trosce. To pomaga nam spojrzeć na relację z Bogiem w bardzo osobisty sposób, bo wiara rozwija się właśnie pośród codziennych zmagań.
Liturgia Słowa na VII. niedzielę wielkanocną – Uroczystość Wniebowstąpienia Pańskiego
Pierwszą Księgę napisałem, Teofilu, o wszystkim, co Jezus czynił i czego nauczał od początku aż do dnia, w którym dał polecenia apostołom, których sobie wybrał przez Ducha Świętego, a potem został wzięty do nieba. Im też po swojej męce dał wiele dowodów, że żyje: ukazywał się im przez czterdzieści dni i mówił o królestwie Bożym.
A podczas wspólnego posiłku przykazał im nie odchodzić z Jerozolimy, ale oczekiwać obietnicy Ojca:
«Słyszeliście o niej ode Mnie – mówił – Jan chrzcił wodą, ale wy wkrótce zostaniecie ochrzczeni Duchem Świętym».
Zapytywali Go zebrani: «Panie, czy w tym czasie przywrócisz królestwo Izraela?» Odpowiedział im: «Nie wasza to rzecz znać czasy i chwile, które Ojciec ustalił swoją władzą, ale gdy Duch Święty zstąpi na was, otrzymacie Jego moc i będziecie moimi świadkami w Jeruzalem i w całej Judei, i w Samarii, i aż po krańce ziemi».
Po tych słowach uniósł się w ich obecności w górę i obłok zabrał Go im sprzed oczu. Kiedy jeszcze wpatrywali się w Niego, jak wstępował do nieba, przystąpili do nich dwaj mężowie w białych szatach. I rzekli: «Mężowie z Galilei, dlaczego stoicie i wpatrujecie się w niebo? Ten Jezus, wzięty od was do nieba, przyjdzie tak samo, jak widzieliście Go wstępującego do nieba».
Wszystkie narody, klaskajcie w dłonie, *
radosnym głosem wykrzykujcie Bogu,
bo Pan Najwyższy i straszliwy, *
jest wielkim Królem nad całą ziemią.
Pan wśród radości wstępuje do nieba
Bóg wstępuje wśród radosnych okrzyków, *
Pan wstępuje przy dźwięku trąby.
Śpiewajcie psalmy Bogu, śpiewajcie, *
śpiewajcie Królowi naszemu, śpiewajcie.
Pan wśród radości wstępuje do nieba
Gdyż Bóg jest Królem całej ziemi, *
hymn zaśpiewajcie!
Bóg króluje nad narodami, *
Bóg zasiada na swym świętym tronie.
Pan wśród radości wstępuje do nieba
Bracia:
Bóg Pana naszego, Jezusa Chrystusa, Ojciec chwały, niech da wam ducha mądrości i objawienia w głębszym poznawaniu Jego samego. Niech da wam światłe oczy serca, byście wiedzieli, czym jest nadzieja, do której On wzywa, czym bogactwo chwały Jego dziedzictwa wśród świętych i czym przeogromna Jego moc względem nas wierzących – na podstawie działania Jego potęgi i siły. Wykazał On je, gdy wskrzesił Go z martwych i posadził po swojej prawicy na wyżynach niebieskich, ponad wszelką Zwierzchnością i Władzą, i Mocą, i Panowaniem, i ponad wszelkim innym imieniem, wzywanym nie tylko w tym wieku, ale i w przyszłym.
I wszystko poddał pod Jego stopy, a Jego samego ustanowił nade wszystko Głową dla Kościoła, który jest Jego Ciałem, Pełnią Tego, który napełnia wszystko wszelkimi sposobami.
Alleluja, alleluja, alleluja
Idźcie i nauczajcie wszystkie narody.
Ja jestem z wami przez wszystkie dni, aż do skończenia świata.
Alleluja, alleluja, alleluja
Jedenastu uczniów udało się do Galilei, na górę, tam gdzie Jezus im polecił. A gdy Go ujrzeli, oddali Mu pokłon. Niektórzy jednak wątpili. Wtedy Jezus podszedł do nich i przemówił tymi słowami:
«Dana Mi jest wszelka władza w niebie i na ziemi. Idźcie więc i nauczajcie wszystkie narody, udzielając im chrztu w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego. Uczcie je zachowywać wszystko, co wam przykazałem. A oto Ja jestem z wami przez wszystkie dni, aż do skończenia świata».
„Słowotwórczy” to komentarze do czytań mszalnych przypadających w niedziele i uroczystości, które przygotowujemy dla Was. Chcemy razem z Wami dać się tworzyć słowu Boga.
Dlaczego „słowotwórczy”?
Bóg tworzy ten świat przez słowo. I tak prawdziwie „słowotwórczy” ludzie, to nie ci, którzy tworzą nowe słowa, ale ci, którzy pozwalają na to, by słowo Boga tworzyło ich. Słuchanie „słowotwórczego” Boga, który w swojej niezwykłej pomysłowości ciągle przez swoje słowo tworzy ten świat, to najbardziej twórcze zajęcie, jakie można sobie wyobrazić.
