Z okazji przypadającej w tym roku 800. rocznicy śmierci św. Franciszka z Asyżu została napisana okolicznościowa ikona. Co jej autorka, Elisa Galardi miała na myśli?
Widzimy św. Franciszka przedstawionego jako drzewo wyrastające z nasienia; jego życie było w istocie niczym nasiono rzucone na dobrą glebę, które wydało owoc dla wielu, tworząc Komunię.
Efrem Syryjczyk pisze w jednym ze swoich hymnów o Chrystusie: „Jak ziarno pszenicy zstąpił ponownie do Szeolu (piekła, przyp. red.), by wyrosnąć jako cały snop i nowy chleb” (Hymny o Zmartwychwstaniu, 1,3). Franciszek, alter Christus, słuchał Słowa, wydając owoce dla całego Kościoła, objawiając życie Królestwa, życie dane w obfitości (J 10,10), a tutaj przedstawiony jako „miasto braterstwa braci: niebiańskie Jeruzalem”.
Święty Franciszek przedstawiony jest tutaj w postaci Chrystusa ukrzyżowanego i zmartwychwstałego i tak jak On staje się mostem, przejściem, drogą, która prowadzi nas do Królestwa.
W centrum Miasta, pod koroną wielkiego drzewa, stoi tron Zwycięskiego Baranka, z otwartą księgą z wyrytym napisem Omega Alfa, tak jak w starożytnych katakumbach. Dar dany chrześcijanom w chrzcie to umiejętność patrzenia na historię spojrzeniem miłości, spojrzeniem całościowym, spojrzeniem od jej wypełnienia do dnia dzisiejszego; spojrzeniem, które nie tylko Franciszek posiadał, ale którym nadal dzieli się z nami do dziś.
Wszyscy przybywający w tych dniach Wielkiego Postu do relikwii św. Franciszka, otrzymują od braci odrobinę ziemi i ziarenka, które po powrocie do domu mogą posiać, aby ich pielgrzymi trud nie poszedł na marne, ale wydał dobre owoce jak w życiu św. Franciszka.
Każdy z pielgrzymów może ponadto nabyć jubileuszowy numer franciszkańskiego czasopisma „San Francesco”, wydawanego w Sacro Convento w Asyżu, oraz kalendarz na 2026 rok ze zdjęciami braci Sacro Convento, przedstawiającymi sceny z ich codziennego życia.
