W kontekście Uroczystości Najświętszej Trójcy często zadajemy sobie pytanie, jak ludzkim umysłem pojąć tajemnicę Jednego Boga w Trzech Osobach. W najnowszym odcinku podcastu „słowotwórczy” nie szukamy jednak skomplikowanych definicji teologicznych. Zamiast tego pochylamy się nad niedzielną Ewangelią i zastanawiamy się, co prawda o Trójcy mówi nam o naszej codzienności. Odkrywamy, że Bóg nie żyje w samotności, lecz sam w sobie jest doskonałą, żywą relacją. Jak zatem budować autentyczne więzi z drugim człowiekiem na Jego wzór?
Czy trudno jest modlić się w pełnym skupieniu? Jak radzić sobie z rozpraszającym hałasem świata? Dlaczego w ogóle warto zagłębiać się w najnowsze papieskie dokumenty? Oprócz analizy niedzielnej Liturgii Słowa, w najnowszym filmie znajdziecie również odpowiedzi na Wasze komentarze oraz zachętę do wspólnego przeżywania wiary i budowania dobrych, mocnych relacji. Zapraszamy do obejrzenia całej naszej rozmowy!
Ewangelia w pigułce, czyli Bóg, który po prostu kocha
W najnowszym odcinku serii „słowotwórczy” zwracamy szczególną uwagę na niedzielny fragment Słowa Bożego, w jakim wczytujemy się w wyjątkową, nocną rozmowę Jezusa z Nikodemem. Co ciekawe, tych zaledwie kilka zdań z trzeciego rozdziału Ewangelii św. Jana stanowi w rzeczywistości całą Dobrą Nowinę w pigułce. To właśnie tam znajdujemy piękne zapewnienie, iż Bóg tak bardzo umiłował świat, że dał nam swojego Syna.
Chrystus został posłany nie po to, aby nas surowo sądził oraz potępiał, ale po to, by przyniósł nam upragnione ocalenie. Dostrzegamy w tym ogromny, bezinteresowny dar, z którym nierozerwalnie wiąże się nasza osobista wolność. Zbawienie jest już przecież dokonane, a my każdego dnia na nowo decydujemy, czy przyjmiemy tę niezwykłą miłość, czy też świadomie ją odrzucimy.
W naszych rozważaniach dochodzimy do wniosku, iż często obarczeni jesteśmy myśleniem skupionym wyłącznie na lęku przed popełnieniem błędu. Tymczasem powinniśmy skoncentrować się przede wszystkim na miłości. Kiedy bowiem uświadamiamy sobie, co Jezus już dla nas uczynił, sami z własnej woli pragniemy odrzucić zło i przylgnąć do Niego.
Stworzeni na obraz miłości
Tajemnica Trójcy Świętej wydaje się abstrakcyjna, ale stanowi dla każdego człowieka niezwykle praktyczną wskazówkę w codziennym życiu. Ponieważ zostaliśmy stworzeni na obraz oraz podobieństwo Boga, nosimy w sobie najgłębsze, wrodzone pragnienie miłości. On jest w swojej istocie relacją Trzech Osób, co oznacza, że naszym najgłębszym powołaniem jest tworzenie więzi z innymi i bezinteresowne obdarowywanie się nawzajem.
W tym podcaście zastanawiamy się także, na czym w praktyce polega zdrowy cykl relacji. Zauważamy, iż w więziach budowanych na wzór Trójcy kluczowe jest świadome podarowanie siebie. Po nim natomiast następuje otwarte przyjęcie tego daru przez drugiego człowieka, a wreszcie – pełne wdzięczności odwzajemnienie. Taki harmonijny rytm pozwala stworzyć dobre oraz bezpieczne środowisko do duchowego wzrostu.
Pamiętamy przy tym, że mądra, dojrzała miłość wymaga również odpowiedniego dysponowania własnymi zasobami emocjonalnymi. Musimy uważać, aby nie ulec całkowitemu wypaleniu, gdy nasze oddanie nie spotyka się z wzajemnością. Kiedy jednak mądrze otwieramy się na drugiego człowieka i dzielimy z nim nasze życie, doświadczamy głębokiej radości oraz poczucia, iż otwiera się nad nami niebo.
Wezwanie do jedności we wspólnocie
Zwieńczeniem naszej refleksji są krótkie, ale niezwykle mocne słowa z drugiego czytania. Sięgamy do Listu św. Pawła do Koryntian, w jakim słyszymy konkretne wskazówki do zastosowania w życiu. Apostoł wzywa nas bardzo bezpośrednio: radujcie się, dążcie do doskonałości, pokrzepiajcie się wzajemnie, bądźcie jednomyślni i zachowujcie pokój.
Wyciągamy z tego jasny oraz bardzo prosty wniosek – tam, gdzie panuje zgoda, jedność i wzajemna życzliwość, tam w sposób szczególny obecny jest Bóg miłości oraz pokoju. W dzisiejszym, pędzącym świecie często zapominamy o wspólnym przeżywaniu sukcesów i okazywaniu sobie wzajemnej życzliwości, a także wsparcia. Słowo Boże przypomina nam, abyśmy po prostu nie izolowali się od innych ludzi.
Zamknięcie się w sobie pozbawia nas bowiem pierwiastka, który jest tak bardzo bliski samemu Stwórcy. Zachęcamy zatem, aby wyjść z inicjatywą oraz przełamać własne ograniczenia. Porozmawiajmy z kimś bliskim, poświęćmy czas na spotkanie i zainwestujmy w obecność, ponieważ to właśnie w autentycznych relacjach ukryty jest prawdziwy sens naszego życia.
Liturgia Słowa na Uroczystość Najświętszej Trójcy
Mojżesz, wstawszy rano, wstąpił na górę, jak mu nakazał Pan, i wziął do rąk tablice kamienne.
A Pan zstąpił w obłoku, i Mojżesz zatrzymał się koło Niego, i wypowiedział imię Pana. Przeszedł Pan przed jego oczyma i wołał: «Pan, Pan, Bóg miłosierny i łagodny, nieskory do gniewu, bogaty w łaskę i wierność».
Natychmiast Mojżesz skłonił się aż do ziemi i oddał pokłon, mówiąc: «Jeśli darzysz mnie życzliwością, Panie, to proszę, niech pójdzie Pan pośród nas. Jest to wprawdzie lud o twardym karku, ale przebaczysz nasze winy i nasze grzechy, a uczynisz nas swoim dziedzictwem».
Chwalebny jesteś, wiekuisty Boże
Błogosławiony jesteś, Panie, Boże naszych ojców, *
pełen chwały i wywyższony na wieki.
Błogosławione jest imię Twoje †
pełne chwały i świętości, *
uwielbione i wywyższone na wieki.
Chwalebny jesteś, wiekuisty Boże
Błogosławiony jesteś w przybytku Twojej świętej chwały, *
uwielbiony i przesławny na wieki.
Błogosławiony jesteś na tronie swojego królestwa, *
uwielbiony i przesławny na wieki.
Chwalebny jesteś, wiekuisty Boże
Błogosławiony jesteś Ty, co spoglądasz w otchłanie, †
który zasiadasz na Cherubach, *
pełen chwały i wywyższony na wieki.
Błogosławiony jesteś na sklepieniu nieba, *
pełen chwały i wywyższony na wieki.
Chwalebny jesteś, wiekuisty Boże
Bracia, radujcie się, dążcie do doskonałości, pokrzepiajcie się na duchu, bądźcie jednomyślni, pokój zachowujcie, a Bóg miłości i pokoju będzie z wami.
Pozdrówcie się nawzajem świętym pocałunkiem! Pozdrawiają was wszyscy święci.
Łaska Pana Jezusa Chrystusa, miłość Boga i dar jedności w Duchu Świętym niech będą z wami wszystkimi!
Alleluja, alleluja, alleluja
Chwała Ojcu i Synowi, i Duchowi Świętemu,
Bogu, który jest i który był, i który przychodzi.
Alleluja, alleluja, alleluja
Jezus powiedział do Nikodema:
«Tak Bóg umiłował świat, że Syna swego Jednorodzonego dał, aby każdy, kto w Niego wierzy, nie zginął, ale miał życie wieczne. Albowiem Bóg nie posłał swego Syna na świat po to, aby świat potępił, ale po to, by świat został przez Niego zbawiony. Kto wierzy w Niego, nie podlega potępieniu; a kto nie wierzy, już został potępiony, bo nie uwierzył w imię Jednorodzonego Syna Bożego».
„Słowotwórczy” to komentarze do czytań mszalnych przypadających w niedziele i uroczystości, które przygotowujemy dla Was. Chcemy razem z Wami dać się tworzyć słowu Boga.
Dlaczego „słowotwórczy”?
Bóg tworzy ten świat przez słowo. I tak prawdziwie „słowotwórczy” ludzie, to nie ci, którzy tworzą nowe słowa, ale ci, którzy pozwalają na to, by słowo Boga tworzyło ich. Słuchanie „słowotwórczego” Boga, który w swojej niezwykłej pomysłowości ciągle przez swoje słowo tworzy ten świat, to najbardziej twórcze zajęcie, jakie można sobie wyobrazić.
