Z reguły chrześcijanin powinien swoje sprawy powierzać Bogu. Często jednak wiąże się to z wyrzeczeniem, by nie skorzystać z furtki, która usprawiedliwiałaby działanie czysto ludzkie. O tym porozmawiamy w nowym odcinku Słowotwórczego!
Połącz swoje sprawy z Boskimi
W Ewangelii, którą usłyszymy w najbliższą niedzielę, faryzeusze próbują podejść Jezusa. Chcą sprawić, aby powiedział coś, co nie będzie zgodne z ich prawem, aby przez to mieli na niego „haka”. Zapytali, czy należy płacić podatki, a odpowiedź bardzo ich zaskoczyła.
Uczeni nie spodziewali się, że Jezus zaproponuje, aby sprawy czysto ludzkie połączyć z Boskimi. Oni mieli w zwyczaju rozdzielać te dwie sfery. Już sam podatek, o którym mówią, jest symbolem ich zakorzenienia w codzienności. Jezus wskazuje jednak, że istota chrześcijańskiego życia tkwi w równoczesnym wypełnianiu prawa Bożego i ziemskich obowiązków.
Licytujesz się z Bogiem?
W naszym życiu nieraz szukamy usprawiedliwienia swoich czynów, gdy wydaje nam się, że nie są do końca zgodne z tym, co głosi Kościół. Dzięki temu sprawy Boskie i ludzkie mają się nie krzyżować. Usiłujemy nagiąć przykazania, żeby ostatecznie wyszło tak, jak nam się wydaje. Aby mieć czyste sumienie, szukamy różnych furtek.
Takie licytacje, mimo że zapewne prowadzone w dobrej wierze, powinny nas jednak skłonić do refleksji – czy rzeczywiście przyjmuję Słowo Boże w całości i chcę wypełniać je w swoim życiu?
Niedzielna Ewangelia zaprasza nas, aby do swojej codzienności wpuścić Boga. Nie chodzi jednak o „wpychanie” Jezusa na siłę do wszystkich czynności, ale o realizowanie swojego potencjału – wykonywanie swojej pracy jak najlepiej potrafimy. Jeśli we wszystkim tym będziemy działać z Bogiem, to On będzie nam błogosławił.
Liturgia Słowa na XXIX. niedzielę zwykłą
Tak mówi Pan o swym pomazańcu, Cyrusie: «Ja mocno ująłem go za prawicę, aby ujarzmić przed nim narody i królom odpiąć broń od pasa, aby otworzyć przed nim podwoje, żeby się bramy nie zatrzasnęły.
Przez wzgląd na mego sługę, Jakuba, Izraela, mojego wybrańca, nadałem ci twój tytuł, bardzo zaszczytny, chociaż Mnie nie znałeś. Ja jestem Pan, i nie ma innego. Poza Mną nie ma boga. Przypaszę ci broń, chociaż Mnie nie znałeś, aby wiedziano od wschodu słońca aż do zachodu, że poza Mną nie ma nic. Ja jestem Pan i nikt poza Mną».
Refren: Pośród narodów głoście chwałę Pana
Śpiewajcie Panu pieśń nową, *
śpiewaj Panu, ziemio cała.
Głoście Jego chwałę wśród wszystkich narodów, *
rozgłaszajcie Jego cuda pośród wszystkich ludów.
Wielki jest Pan, godzien wszelkiej chwały, *
budzi trwogę najwyższą, większą niż inni bogowie.
Bo wszyscy bogowie pogan są tylko ułudą, *
Pan zaś stworzył niebiosa.
Oddajcie Panu, rodziny narodów, *
oddajcie Panu chwałę i uznajcie Jego potęgę.
Oddajcie Panu chwałę należną Jego imieniu, *
przynieście dary i wejdźcie na Jego dziedzińce.
Uwielbiajcie Pana w świętym przybytku, *
zadrżyj, ziemio cała, przed Jego obliczem.
Głoście wśród ludów, że Pan jest królem, *
będzie sprawiedliwie sądził ludy.
Paweł, Sylwan i Tymoteusz do Kościoła Tesaloniczan w Bogu Ojcu i Panu Jezusie Chrystusie. Łaska wam i pokój!
Zawsze dziękujemy Bogu za was wszystkich, wspominając o was nieustannie w naszych modlitwach, pomni przed Bogiem i Ojcem naszym na wasze dzieło wiary, na trud miłości i na wytrwałą nadzieję w Panu naszym, Jezusie Chrystusie.
Wiemy, bracia przez Boga umiłowani, o wybraniu waszym, bo nasze głoszenie Ewangelii wśród was nie dokonało się samym tylko słowem, lecz mocą i działaniem Ducha Świętego oraz wielką siłą przekonania.
Jawicie się jako źródło światła w świecie,
trzymając się mocno Słowa Życia.
Faryzeusze odeszli i naradzali się, jak by podchwycić Jezusa w mowie.
Posłali więc do Niego swych uczniów razem ze zwolennikami Heroda, aby mu powiedzieli: «Nauczycielu, wiemy, że jesteś prawdomówny i drogi Bożej w prawdzie nauczasz. Na nikim Ci też nie zależy, bo nie oglądasz się na osobę ludzką. Powiedz nam więc, jak Ci się zdaje? Czy wolno płacić podatek cezarowi, czy nie?».
Jezus przejrzał ich przewrotność i rzekł: «Czemu wystawiacie Mnie na próbę, obłudnicy? Pokażcie Mi monetę podatkową!» Przynieśli Mu denara.
On ich zapytał: «Czyj jest ten obraz i napis?» Odpowiedzieli: «Cezara». Wówczas rzekł do nich: «Oddajcie więc cezarowi to, co należy do cezara, a Bogu to, co należy do Boga».
„Słowotwórczy” to komentarze do czytań mszalnych przypadających w niedziele i uroczystości, które przygotowujemy dla Was. Chcemy razem z Wami dać się tworzyć słowu Boga.
Dlaczego „słowotwórczy”?
Bóg tworzy ten świat przez słowo. I tak prawdziwie „słowotwórczy” ludzie, to nie ci, którzy tworzą nowe słowa, ale ci, którzy pozwalają na to, by słowo Boga tworzyło ich. Słuchanie „słowotwórczego” Boga, który w swojej niezwykłej pomysłowości ciągle przez swoje słowo tworzy ten świat, to najbardziej twórcze zajęcie, jakie można sobie wyobrazić.
