jesteś na stronie franciszkanie.pl
zakon
św. Maksymilian Maria Kolbe
podstawowe informacje
- data i miejsce urodzenia: 8 stycznia 1894, Zduńska Wola
- data i miejsce śmierci: 14 sierpnia 1941, KL Auschwitz
- kanonizacja: 10 października 1982
- wspomnienie: 14 sierpnia
- patron honorowych dawców krwi, energetyków, rodzin, Zduńskiej Woli, diecezji bielsko-żywieckiej, diecezji elbląskiej, diecezji koszalińsko-kołobrzeskiej, Pabianic, Młodzieży Wszechpolskiej, powiatu oświęcimskiego
życiorys
Rajmund Kolbe urodził się 8 stycznia 1894 r. w Zduńskiej Woli. Wychowywał się w Łodzi oraz w okolicach Pabianic (Jutrzkowice). Pochodził z rodziny tkackiej; jego rodzicami byli Juliusz Kolbe i Maria z domu Dąbrowska. Rodzina prowadziła m.in. sklep, a po trudnościach finansowych wróciła do pracy w tkactwie, wielokrotnie zmieniając miejsce zamieszkania i zatrudnienie. Kolbowie przykładali dużą wagę do wychowania i edukacji synów. Rajmund uczęszczał do Gimnazjum Handlowego w Pabianicach, korzystając ze wsparcia lokalnych osób oraz nauki łaciny pod kierunkiem ks. Włodzimierza Jakowskiego.
droga zakonna i studia
W 1907 r. rozpoczął naukę w Małym Seminarium Duchownym Ojców Franciszkanów we Lwowie. W 1910 r. wstąpił do franciszkanów konwentualnych, przyjmując imię Maksymilian. Uroczyste śluby zakonne złożył 1 lutego 1914 r., przyjmując imię Maksymilian Maria. W latach 1912–1919 studiował w Rzymie. Uzyskał doktorat z filozofii (21 kwietnia 1915 r., Uniwersytet Gregoriański) oraz doktorat z teologii (22 lipca 1919 r., „Seraphicum”). Święcenia kapłańskie przyjął 28 kwietnia 1918 r.
działalność apostolska i medialna
Po powrocie do Polski (23 lipca 1919 r.) skoncentrował się na pracy duszpasterskiej i rozwijaniu stowarzyszenia Militia Immaculatae (Rycerstwo Niepokalanej), założonego w Rzymie w 1917 r. W styczniu 1922 r. rozpoczął wydawanie miesięcznika „Rycerz Niepokalanej”. Mimo poważnych problemów zdrowotnych (gruźlica) kontynuował intensywną działalność organizacyjną i wydawniczą. W 1927 r. założył w Teresinie pod Warszawą klasztor-wydawnictwo Niepokalanów, który w kolejnych latach stał się jednym z największych ośrodków życia zakonnego i wydawniczego. W 1930 r. podjął misję w Japonii (Nagasaki), gdzie uruchomił japońskie wydanie „Rycerza” i założył klasztor (Ogród Niepokalanej). W 1936 r. wrócił do Polski; przed wojną Niepokalanów osiągnął rekordowy rozwój (m.in. wielkie nakłady prasy, inicjatywy medialne, radiostacja).
wojna, męczeństwo i upamiętnienie
Po wybuchu II wojny światowej działalność Niepokalanowa została ograniczona. W obozie Auschwitz o. Maksymilian Kolbe dobrowolnie zgłosił się na śmierć głodową za współwięźnia Franciszka Gajowniczka. Zmarł 14 sierpnia 1941 r., zabity zastrzykiem fenolu; ciało spalono następnego dnia w krematorium. Beatyfikowany 17 października 1971 r. przez papieża Pawła VI; kanonizowany 10 października 1982 r. przez papieża Jana Pawła II jako męczennik miłości. W 2011 r. Senat RP ogłosił rok 2011 Rokiem Świętego Maksymiliana Marii Kolbego.
