Jako ludzie wierzący wiemy, że powinniśmy się modlić. Przykładamy wagę do wizyt w Kościele i na nabożeństwach, ale czasem te praktyki stawiamy ponad tym, by pomóc bliźniemu. Czy o to chodzi w chrześcijaństwie? Posłuchajcie nowego odcinka słowotwórczego na kanale MNIEJSI!
Kochaj w praktyce
Chyba wszyscy znamy cytat św. Jana od Krzyża, który powiedział, że „pod koniec życia będziemy sądzeni z miłości”. Słowa te zgadzają się z tym, co usłyszymy w Ewangelii w Uroczystość Jezusa Chrystusa Króla Wszechświata.
Podczas sądu, o którym mówi Jezus, nie będziemy bowiem pytani o to, ile razy uczestniczyliśmy w nabożeństwach albo ile różańców odmówiliśmy. To oczywiście bardzo ważne rzeczy, jednak same w sobie nie stanowią istoty i celu wiary. Modlitwa i relacja z Bogiem ma nas przede wszystkim prowadzić do kochania innych i życia w dobrych stosunkach międzyludzkich.
Jezus zwraca uwagę, że zostaniemy zapytani o to, jak dbaliśmy o drugiego człowieka i więź z nim. To zupełnie inna perspektywa niż niektórym z nas mogłoby się wydawać.
Król to sługa?
Przykład omawianej postawy dał nam sam Jezus. On jako Władca Wszechświata zrezygnował ze swojej godności i przyszedł na ziemię, aby nas zbawić. To wzór dla nas.
Gdy służymy drugiemu człowiekowi, ważna jest także intencja, z jaką to robimy. Czy denerwujemy się na jego prośbę? A może z radością pomagamy? Kiedy znamy potrzeby drugiego człowieka, to wtedy w pełni świadomie możemy im zaradzić i dać siebie. Taki dar może prowadzić do osiągnięcia prawdziwego szczęścia. W końcu jesteśmy zaproszeni do realizowania miłości Trójcy w naszym życiu.
Jak realizować miłość?
Nasze czyny mogą stanowić rodzaj modlitwy. Dając dar z siebie drugiemu, możemy oddawać chwałę Bogu. I o to właśnie chodzi w chrześcijaństwie – aby kochać. Zatracenie w modlitwach i pacierzach i równoczesne złe zachowanie w kierunku bliźnich nic nam nie da. Jesteśmy w łączności z Bogiem, gdy naprawdę kochamy.
Liturgia Słowa na Uroczystość Jezusa Chrystusa Króla Wszechświata
Tak mówi Pan Bóg: «Oto Ja sam będę szukał moich owiec i będę sprawował nad nimi pieczę. Jak pasterz dokonuje przeglądu swojej trzody, gdy znajdzie się wśród rozproszonych owiec, tak Ja dokonam przeglądu moich owiec i uwolnię je ze wszystkich miejsc, dokąd się rozproszyły w dni ciemne i mroczne.
Ja sam będę pasł moje owce i Ja sam będę je układał na legowisku» – mówi Pan Bóg. «Zagubioną odszukam, zabłąkaną sprowadzę z powrotem, skaleczoną opatrzę, chorą umocnię, a tłustą i mocną będę ochraniał. Będę pasł sprawiedliwie».
Do was zaś, owce moje, tak mówi Pan Bóg: «Oto Ja osądzę poszczególne owce, barany i kozły».
Refren: Pan mym pasterzem, nie brak mi niczego.
Pan jest moim pasterzem, *
niczego mi nie braknie,
pozwala mi leżeć *
na zielonych pastwiskach.
Prowadzi mnie nad wody, gdzie mogę odpocząć, *
orzeźwia moją duszę.
Wiedzie mnie po właściwych ścieżkach *
przez wzgląd na swoją chwałę.
Stół dla mnie zastawiasz *
na oczach mych wrogów.
Namaszczasz mi głowę olejkiem, *
kielich mój pełny po brzegi.
Dobroć i łaska pójdą w ślad za mną *
przez wszystkie dni życia
i zamieszkam w domu Pana *
po najdłuższe czasy.
Bracia:
Chrystus zmartwychwstał jako pierwociny spośród tych, co pomarli. Ponieważ bowiem przez człowieka przyszła śmierć, przez Człowieka też dokona się zmartwychwstanie. I jak w Adamie wszyscy umierają, tak też w Chrystusie wszyscy będą ożywieni, lecz każdy według własnej kolejności: Chrystus jako pierwociny, potem ci, co należą do Chrystusa, w czasie Jego przyjścia. Wreszcie nastąpi koniec, gdy przekaże królowanie Bogu i Ojcu i gdy pokona wszelką Zwierzchność, Władzę i Moc.
Trzeba bowiem, ażeby królował, «aż położy wszystkich nieprzyjaciół pod swoje stopy». Jako ostatni wróg zostanie pokonana śmierć. A gdy już wszystko zostanie Mu poddane, wtedy i sam Syn zostanie poddany Temu, który Synowi poddał wszystko, aby Bóg był wszystkim we wszystkich.
Błogosławiony, który przybywa w imię Pańskie.
Błogosławione Jego królestwo, które nadchodzi.
Jezus powiedział do swoich uczniów:
«Gdy Syn Człowieczy przyjdzie w swej chwale, a z Nim wszyscy aniołowie, wtedy zasiądzie na swoim tronie pełnym chwały. I zgromadzą się przed Nim wszystkie narody, a On oddzieli jednych ludzi od drugich, jak pasterz oddziela owce od kozłów. Owce postawi po prawej, a kozły po swojej lewej stronie.
Wtedy odezwie się Król do tych po prawej stronie: „Pójdźcie, błogosławieni u Ojca mojego, weźcie w posiadanie królestwo, przygotowane dla was od założenia świata!
Bo byłem głodny, a daliście Mi jeść;
byłem spragniony, a daliście Mi pić;
byłem przybyszem, a przyjęliście Mnie;
byłem nagi, a przyodzialiście Mnie;
byłem chory, a odwiedziliście Mnie;
byłem w więzieniu, a przyszliście do Mnie”.
Wówczas zapytają sprawiedliwi: „Panie, kiedy widzieliśmy Cię głodnym i nakarmiliśmy Ciebie? Albo spragnionym i daliśmy Ci pić? Kiedy widzieliśmy Cię przybyszem i przyjęliśmy Cię, lub nagim i przyodzialiśmy Cię? Kiedy widzieliśmy Cię chorym lub w więzieniu i przyszliśmy do Ciebie?”
A Król im odpowie: „Zaprawdę, powiadam wam: Wszystko, co uczyniliście jednemu z tych braci moich najmniejszych, Mnie uczyniliście”.
Wtedy odezwie się i do tych po lewej stronie: „Idźcie precz ode Mnie, przeklęci, w ogień wieczny, przygotowany diabłu i jego aniołom!
Bo byłem głodny, a nie daliście Mi jeść;
byłem spragniony, a nie daliście Mi pić;
byłem przybyszem, a nie przyjęliście Mnie;
byłem nagi, a nie przyodzialiście Mnie;
byłem chory i w więzieniu, a nie odwiedziliście Mnie”.
Wówczas zapytają i ci: „Panie, kiedy widzieliśmy Cię głodnym albo spragnionym, albo przybyszem, albo nagim, kiedy chorym albo w więzieniu, a nie usłużyliśmy Tobie?”
Wtedy odpowie im: „Zaprawdę, powiadam wam: Wszystko, czego nie uczyniliście jednemu z tych najmniejszych, tego i Mnie nie uczyniliście”.
I pójdą ci na wieczną karę, sprawiedliwi zaś do życia wiecznego».
„Słowotwórczy” to komentarze do czytań mszalnych przypadających w niedziele i uroczystości, które przygotowujemy dla Was. Chcemy razem z Wami dać się tworzyć słowu Boga.
Dlaczego „słowotwórczy”?
Bóg tworzy ten świat przez słowo. I tak prawdziwie „słowotwórczy” ludzie, to nie ci, którzy tworzą nowe słowa, ale ci, którzy pozwalają na to, by słowo Boga tworzyło ich. Słuchanie „słowotwórczego” Boga, który w swojej niezwykłej pomysłowości ciągle przez swoje słowo tworzy ten świat, to najbardziej twórcze zajęcie, jakie można sobie wyobrazić.